Allerlei.

Onder het motto: 'het kan niet altijd even interessant zijn', geef ik u een kort overzicht van de voorbije week. Die technisch gesproken nog niet voorbij, maar het is verlof dus we gaan niet moeilijk doen.

Op zondag werden we onder lichte dwang van 'De Broer Van' meegetroond naar de fandag van de lokale voetbalclub. In praktijk zijn dat 1 voetbalfan, 5 niet-fans en 2 kleuters die graag meegaan omdat er een springkasteel is.

Na de verplichte ploegvoorstelling was er tijd voor ouderwets vertier in de vorm van een Vlaamse kermis.

We gingen ponyrijde n,
 
'ene pakke' in de tent (let op het ingenieuze anti-diefstalsysteem!) 

en kleuren op bierkaartjes.

 Naast deze gezellige familiemomenten werd er ook hard gewerkt aan het patroon van de strandtas.

Met de bijhorende rommel tot gevolg.

Er werd ook geplamuurd, geschuurd & geschilderd.

Vervolgens gedecapeerd en gevloekt.(drie lagen lak is niet om te lachen!)

En toen was er een onzachte kennismaking van de pols en het staartbeen met de boordstenen van het zwembad en werd er helemaal niks meer gedaan.
 Au.

Kerstmis in de zomer.


Eerder had ik al een tipje van de sluier opgelicht,

maar nu heb ik eindelijk een deftige foto van het kerstcadeau dat ik maakte voor m'n petekind Jules.

Het werd een wigwam (patroon) gemaakt van allerlei verschillende stofjes uit de kringloopwinkel.  
Het patroon op zich was erg gemakkelijk, maar omdat ik op het lumineuze idee was gekomen om er een soort lappentent van te maken, heeft het toch nog veel moeite gekost om het ding deftig ineen te krijgen.

De tent sluit met velcro-linten en heeft natuurlijk 'frengels'.  Uitgaande van het feit: "Wat de Koning kan, kan ik ook, maar dan beter" , heb ik er een kleine kerstboodschap ingezet voor de kleine krijger.  Ik zou er u foto's van laten zien, moest ik niet vergeten zijn er enkele te nemen.


En natuurlijk trotseren echte indianen 
de elementen, maar 3,5-jarigen (voor de moment met een zware keelontsteking) doen dat ook soms gewoon vanuit de living.

Poging twee.

Eerder (meer dan een jaar geleden eigenlijk) was ik van plan om een strandtas voor Poppemie's mama te maken.  Ik had van haar en haar familie al heel veel stofjes en andere fijne spullen uit de nalatenschap van hun ouders gekregen en als dank wou ik graag iets terug geven.

Het originele idee was om deze tas nog een keer te maken.


Maar toen model twee hopeloos mislukte, werd het plan in de diepvries gestopt om er pas een jaar later weer uit te komen.

Van't weekend werd poging nummer twee ondernomen en deze keer is het wel gelukt.



Het is een ander model geworden, maar persoonlijk vind ik het mooier.
Voor de buitenkant gebruikte ik een fantastische badstof gevonden tussen de hele hoop stofjes die ik van haar gekregen had, het groene detail is een Ikea-katoentje en de binnenkant bestaat uit spierwitte stevige katoen.


Ik heb er ook een sleutelketting ingestikt en een klein bijhorend ritstasje gemaakt.
Ik hoop dat ze er content mee gaat zijn!


Nu was ik aan't denken om het patroon met jullie te delen, maar misschien hebben de mensen van Van Katoen er wel interesse in, voor de webshop? Wat denken jullie?

Miserie.

Het maaksel waar ik vorige week aan begonnen was, is eindelijk afgeraakt.   Op het laatste nippertje welteverstaan.  Het is een babydekentje voor de kleine Mathis geworden. Die al in maart geboren was, maar nog steeds geen cadeautje had gekregen. Maar haast en spoed zijn zelden goed...
Het is een klein formaat dekentje geworden, de naam quilt niet waardig, maar wel volledig doorgestikt.  De achterkant is superzachte nicky velours van hier en de voorkant bestaat uit verschillende katoentjes.  De bollekes heb ik ooit eens van iemand gekregen en ik begrijp nu waarom het van "de verniet" was, het trekt compleet scheef. Dit was spijtig genoeg niet het enige vloekmoment in het hele proces.

Het originele idee was om er zoiets van te maken, maar toen alle letters er eindelijk volledig gezigzagd opstonden, stoorde het mij enorm dat ze een beetje scheef stonden, dus heb ik ze maar allemaal terug losgetornd en gekozen om er gewoon 'Mathis' op te zetten.
  
Maar omdat ik voor het stikken de 'ouwijvetruc' van de textiellijm had toegepast, zat ik  natuurlijk met een hele hoop lelijke lijmresten, die dan nog eens vakkundig moesten weggewerkt worden.  Dus koos ik voor een hoop strategisch geplaatste cirkels.


Bij het doorstikken liep het ook fout:
Dus denk eraan:
"Doe je persvoet naar benee, dan valt het stiksel zeer goed mee. Laat ge hem echter hoog staan, is't met stikken rap gedaan"


En dan natuurlijk het enige dat er nog aan ontbrak.  
Wat gebeurt er telkens als je er bijna bent?
 Dan is uw spoel op!

Al bij al is het toch nog goed gekomen. 
Volgende keer gewoon een beetje vroeger beginnen...

Komt dat zien, komt dat zien!


Er wordt eindelijk weer geknipt en gestikt in de naaikamer van de Zuster van!
 
Na een veel te lange naaipauze heb ik mij van de middag nog eens achter m'n naaimachine gezet.
Weliswaar tussen de pamperdozen, maar 't is beter dan niks hé!

  
Het resultaat kan ik u nog niet laten zien, dat zal iets voor volgende week zijn.

(Eerst moet ik nog even verder vechten met mijne lap bollekesstof. 
Als iemand weet hoe je halfweg je project, van een stuk stof toch nog een perfecte rechthoek kan maken, laat maar horen!)