De Hemel.

In het laatste middelbaar heette ons klaslokaal 'de hemel' en dit kwam zeker niet omdat wij 'engeltjes' waren. Integendeel. Dit kwam omdat het lokaal voorheen enkel gebruikt werd om  godsdienstles te geven en omdat het de enige klas hoog onder het dak was.  Er viel veel licht binnen via verscheidene veluxramen, we hadden zachte, gestoffeerde stoelen en zaten lekker ver weg van de rest van de school.  
Enfin, het was er goed toeven en nu heb ik ook een hemel bij mij thuis want het zolder-wordt-naaikamer-project is bijna klaar.
Het is nog niet hoe het moet zijn.  Er is bijvoorbeeld nog geen licht en er moet nog hier en daar geschilderd worden, maar dat zijn details.

Jaja, I think I'm gonna like it here!(name that movie)








En een goeie 'voor & na' is ook altijd plezant.



Zoekplaat.

Waar is Mitteke?


Aangezien het nog steeds komkommertijd is, voel ik mij allesbehalve schuldig om deze onzin op het net te gooien. 
Hopelijk vind ik toch snel de tijd om hier aan te beginnen!

Uitdaging.

Na twee zeldzame, al dan niet succesvolle, pogingen om een een kleedje te maken, waagde ik me vanavond aan een nieuwe jurk.

Maar ik krijg al schrik van het patroon alleen.

Blonde Kelly's.

Bij het oprommelen vorige week kwam ik een lang vergeten Delfien&Josefien avontuur tegen.  Nu ben ik, of Delfien, nooit op dansles geweest, wie ons ooit op een fuif is tegengekomen kan dat beamen, maar misschien net daarom dat onze alter-ego's zich er wel aan wagen.  
U moet weten, wij waren steeds die meisjes op fuiven die compleet uit de toon vielen. Er waren 'de socialen': die een ganse avond babbelden met jan en alleman. Ook waren er 'de sletten': kortgerokt, veel schmink, kronkelend bewegend op de dansvloer met als enige missie jongens versieren. Groep drie waren 'de Chiromeisjes': altijd in groep, giechelend en in formatie op de dansvloer wanneer 'The Proclaimers' door de boxen schalden.  Daarnaast had je nog andere, kleinere categoriĆ«n zoals daar zijn: de seuten, de alternatieven, de wij-zijn-eigenlijk-te-oud-om-naar-een-fuif-te-gaan-maar-zijn-blijven-steken-in-het-verleden, de snobs, etc..
   
Wij behoorden in geen enkele categorie. Wij dansten onnozel, beelden liedjes uit, dronken, lachten (zowel met onszelf als met anderen), aanbeden de glitterbal, gooiden met popcorn(?) en vroegen altijd hetzelfde liedje aan.  
Kortom, compleet belachelijk... maar geamuseerd dat wij ons hebben, joh, dat kunt ge niet geloven!

*Voor het geval er een blonde Kelly meeleest, weet dat het niet persoonlijk is!














Vraagje.




Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan het kooppatroon voor Van Katoen.  
Alleen heb ik nog geen naam voor de tas.  
Iemand een suggestie?
Voor iedereen met een goed idee: een bank vooruit en een kus van de juffrouw!