Groot, groter, grootst.

Don't you love (...) the fall? It makes me wanna buy school supplies. I would send you a bouquet of newly sharpened pencils if I knew your name and address.  

Dit is een van m'n favoriete filmquotes. Het geeft exact weer waar de herfst voor mij voor staat.  Het is m'n absolute nummer 1 seizoen. Midden augustus begin ik al te verlangen naar  laarzen, jassen en sjaaltjes.  De herfst staat voor mij symbool voor een nieuw begin, een nieuw schooljaar en dus ook nieuwe schoolspullen.  Zet mij in de Hema of AVA voor dat rek met pennen, potloden, gommen, stiften, mappen, kaften en schriften en ik ben zo blij als een kermisvogel! 

Nu heb ik voor school spijtig genoeg niets van dit alles nodig, maar wat ik wel nodig had was een nieuwe tas.  Eerder maakte ik dit exemplaar:

Nog steeds een van m'n lievelingstassen, maar net iets te klein voor m'n materiaal en dus, je voelt het al aankomen zeker, tijd voor een nieuwe!

De bedoeling was om een grote, simpele tas te maken. 

En dat is vrij goed gelukt.

Het enige probleem is:

Hij is een beetje te groot.  Belachelijk groot.

Zeg nu zelf, daar kunt ge toch niet mee over straat lopen?


Tenzij ik met een gezin van 27 naar het zwembad trek, heb ik dus geen functie voor deze extra-large tas.  Iemand een idee?

Klara patroon voor Van Katoen

Eerder maakte ik deze tas en vroeg me toen af of de dames van Van Katoen misschien niet geïnteresseerd waren in het patroon voor hun webshop.

En dat waren ze!

Dus na het peuterkleedje, de halterjurk en de Boleo is het tijd voor  

Klara!

 (Dank je Severien voor de naam-suggestie)

Het is een omkeerbare tas, ideaal voor beginners. Het patroon en de werkbeschrijving is te koop in de Van Katoen shop voor € 5 en de opbrengst gaat integraal naar Annick voor Kenya.

Voor wie nog overtuigd moet worden: Eloleo & Polkadotjes waren de proefkonijnen van dienst, dus ga zeker ook daar een kijkje nemen of in de Flickr-pool.

Zoals ze hier zeggen: '5 euro daar kunt ge nie voor sukkelen'.  

Steun voor Van Katoen en geef om de kinderen van Kenia.

Ik recykleer.

Toen ik hoorde van het 'ik recykleer'project van Boomie was ik meteen enthousiast en plaatste dan ook onmiddellijk de button op m'n blog.  Dit verplichtte me dan wel om er daadwerkelijk aan mee te doen, anders zou het  een beetje belachelijk overkomen: wel de button, maar geen inspanning.

In m'n reader passeerde deze week al verschillende recyklage-projecten, maar het was deze die me inspireerde om in gang te schieten. Het was weeral een tijdje geleden dat ik nog een tas maakte (en dat is het liefste dat ik ineen naai) en bij het zien van Eloleo's creatie begonnen m'n handen te jeuken.

Dus op zaterdagvoormiddag trok ik naar de kringwinkel in Heist-op-den-Berg en Herselt en schafte mij daar wat recyklagemateriaal aan.

Ik heb nog even overwogen om dit geval mee te nemen, maar heb het maar wijselijk laten hangen. Een Project Runway-catastrofe wou ik toch wel vermijden.

Zoals ik al zei, is het een tas geworden.  De buitenkant bestaat uit binnenstebuiten jeansstof en een stuk geruite stof van het rokje. Van de riem gebruikte ik de twee grote metalen ringen.

Het hengsel hangt vast met de twee metalen haakjes en stukjes nepleder van de bruine handtas.  Ook een van de ritsen is binnenin gebruikt voor een extra tasje in de voering. Zoals ik al vermelde, was ik enorm geïnspireerd door dit exemplaar en het idee van twee tassen in één leek me wel leuk.

Als je de ruiten stof naar boven vouwt en het onderste hengsel naar boven plooit dan krijg je een ietsje groter exemplaar. De donkerblauwe stof is de voering van het rokje.

Het was een hele uitdaging om ervoor te zorgen dat de stof  zo rendabel mogelijk werd gebruikt. Van de geruite- en voeringstof blijft amper iets over en ook de jeansstof is niet meer de moeite om nog iets van te maken. Van het handtasje blijven de lelijke plastieken hengsels over en nog een stukje nepleder dat zo stug is dat alles de vuilbak in gaat.  De twee ritsen, waarvan één dubbel, ga ik zeker nog gebruiken in volgende projecten.

Het was een erg leuk project om aan te beginnen en in de toekomst ga ik zeker nog recykleren. Ik deed het al eerder, hoewel ik meestal gewoon tweedehands stoffen gebruik i.p.v. daadwerkelijke kledingstukken. Maar dat komt bijna op hetzelfde neer hé. 

Dus die button, die gaat blijven staan denk ik.

Kan je het voelen?

De ik recykleer-koorts is aan het stijgen.

A hot pink mess.

Plan A:  Maak een maxi rok met verhoogde taille in zomerse knalkleur.

Logisch gevolg: Zal er uitzien als grote, slanke deerne tijdens zwoele zomeravonden.

Plan B: Laat de maxirok zo'n 15cm zakken.

Verhoopt gevolg: de 15euro aan stof was dan toch geen weggesmeten geld.

Wat hebben we vandaag geleerd:

1.Met passen en meten wordt heel wat tijd versleten, maar wie het niet doet, doet zijn werk niet goed.

2. 'Grote, slanke deerne': zet het uit uw hoofd.

3. Beter leren werken met een zelfontspanner.

Samen 130.

Op zondag vierden m'n ouders hun 130 jarig bestaan; de ene mocht 70 kaarsjes uitblazen en de andere 60.  Om dit heugelijke feit luister bij te zetten werd er een feestje gegeven voor vrienden en familie.  Natuurlijk vraagt zo'n samenkomst wat voorbereiding en automatisch wordt er dan in mijn richting gekeken.  

(Van het moment dat ge hier iets recht kunt uitknippen  krijgt ge de stempel 'handig' opgeplakt, vandaar) 

Dus hield ik mij de afgelopen weken bezig met:

Het maken van de uitnodigingen.

Zorgen voor een spaarpot waar de gasten eventueel het 'samen honderddertig reisfonds' mee konden steunen.

Het uitzoeken, inscannen en bewerken van 150 foto's, gaande van 1941 tot nu.

De Moeder Van maakte 50 porties choco als cadeautje voor de gasten en De Zuster Van mocht voor de verpakking zorgen.

 De choco is trouwens onwaarschijnlijk lekker en het recept heb ik op de blog van deze naamgenote gevonden.

Ook de kleintjes kregen een cadeautje mee naar huis.

En om af te sluiten geef ik u nog een sfeerbeeld mee van zondag.

Ik moet er niet bij vertellen welk nummer er op de moment door de boxen schalde zeker?

Tussendoor.

Er wordt hier (hard) gewerkt  in de hemel.

Maar af en toe moet een mens wat pauze inlassen tijdens het bandwerk en geen betere ontspanning dan even te surfen op het wereldwijde web. 

Ik geef u 5 dingen waar ik van hou:

- Beyonce.

-Mannen met een naaimachine.

-Stemmen van schuurpapier.

-Schoon filmkes van de buurman.

en

uitkijken naar het weekend.

Morgen ga ik mij ook nog wagen aan het maken van een rok en ik heb er grote schrik van, zo zonder patroon. Dus brand gerust een kaarsken moest ge u toevallig in een kerk of kapel bevinden, want alle hulp is welkom!