Wat ik onthoud na een Maakdag.

-Dat Gent binnenrijden en vlak voor de deur van het MIAT meteen een parkeerplaats vinden heel fijn is.
-Dat de gastvrouw van dienst dat weer fantastisch heeft gedaan.
-Dat de meeste tassen af zijn geraakt.
-Dat je die tassen wel niet aan de binnenkant mag bekijken, wegens het nog ontbreken van de voering.
-Dat deze tas daar alvast de uitzondering op is.
-Dat 'artistiek recht' ook mooi is.
-Dat uw eigen naaimachine nog altijd het beste stikt.
-Dat ik het woord 'doorstikken' nooit meer durf te gebruiken.
-Zeker niet in combinatie met de woorden 'twee keer'.
-Dat ik niet de enige ben die nog steeds problemen heeft met Vlieseline® en welk nu juist de lijm-kant is.
-Dat er bij mijn buurvrouw een paar prachtige kleedjes zijn gemaakt.
-Dat ik denk dat ik dat nooit in mekaar zou krijgen.
-Dat diegenen die vooral kleding maken, dat ook van tassen denken.
-Dat het echt heel lang duurt vooraleer een Chokotoff op is.
-Dat die 6 uren Workshop dan weer wel voorbij zijn gevlogen.
-Dat ik hierdoor vergeten ben om foto's te maken.
-Dat alle bloggers misschien volgende keer op deze manier met hun blognaam moeten rondlopen.
-Dat dat er voor zou zorgen dat ik mij niet zo'n domme koe voel.
-Dat mijn stem na zo'n namiddag uitleg geven, besloot om twee dagen in staking te gaan.
-Dat de oprit van de E17 in Gent altijd verstoppertje met mij speelt.
-Maar vooral dat zo'n Maakdag heel gezellig is.

En omdat elke blogpost een foto verdient. Bij deze eentje die zo flou is dat niemand zal merken dat die niet nu, maar tijdens de vorige Maakdag is genomen.

Little blue bag.

George Baker zong over een 'Little green bag', maar ik maakte een little blue bag.


Ik denk trouwens niet dat Meneer Baker het daadwerkelijk over een groen sacochke had, maar soit.
Toen ik het patroon van deze tas zag verschijnen bij Fynn wist ik meteen dat ik er eentje wou maken en wanneer ik deze mooie versies zag, ben ik dan ook meteen tot actie over gegaan.


Een paar jaar geleden maakte ik al een klein blauw tasje, nog steeds een van mijn lievelingsexemplaren en ook nu koos ik voor blauw. De buitenkant is een turquoise stoffeerstof en voor de binnenkant gebruikte ik weer 'Lush' van Erin Michael. 


Het patroontje is erg simpel en wijst zichzelf eigenlijk uit. Het is zelfs zo eenvoudig dat er geen knoop, rits of sluiting aan te pas komt. Ideaal voor beginners dus!
Zelf heb ik toch liever een tasje dat je kan dichtdoen en dus zette ik er nog een magnetische sluiting in. Het achterpand knipte ik in twee, zette er een rits tussen en deed er nog een lapje voering bij om zo een extra vakje te bekomen. 


Nu alleen nog een oplossing zoeken voor mijn te grote portefeuille. Doeme toch.

Het is de laatste.

Weekendtas Sofia

De laatste weekendtas welteverstaan. Niet het laatste blogbericht laat ons hopen.

Weekendtas Sofia

Met een voering van rood met witte streepjes (of omgekeerd) uit Mechelen.

Weekendtas Sofia

Ruitjesstof uit Wilrijk.

Weekendtas Sofia

Tassenband uit Kessel-Lo.

Weekendtas Sofia


En een jeansstofje uit Lier.

Voor wie ook nog eentje wil maken, moet hier zijn.

Wat gebeurt er...

...wanneer je voor 3 weken de katten van je nicht (die op vakantie is) gaat eten geven?


Dan krijg je geheel onverwacht een super leuke dankjewel!


Merci, merci, merci!