zondag 26 februari 2012

Gelogen.

In de balk hiernaast staat al een hele tijd een button te blinken die trots zegt dat ik een tas voor Van Katoen heb gemaakt.

Dat is een leugen.

Alhoewel, een leugen is misschien een te groot woord aangezien ik er wel 4 gemaakt heb.  Er is er gewoon geen enkele fatsoenlijk genoeg om op te sturen naar de lieftallige Eloleo.

Het zit zo:
Kort nadat de tassenoproep verscheen, had ik mij een overlock aangeschaft en het patroontje was natuurlijk het ideale ding om de machine te testen.  Met de nadruk op testen, want met een wit stofke en donkere lockdraad weet je eigenlijk al op voorhand dat het kalf verdronken is.  Tel daarbij dat je twee tassen ineen zet in de veronderstelling dat je met 4 draden aan't stikken bent en na afloop tot de vaststelling komt dat er maar 3 ingeregen zijn, dan wordt het helemaal duidelijk dat het een projectje voor de vuilnismand is.


Een aantal weken later begon ik dan op een vrije middag aan Van Katoen-tasjes stikken 2.0.


Ik zette de afmetingen en wat uitleg op een blad papier en troonde richting overlock om twee tasjes te maken uit een overschotje stof.  De maten van het lapje kwamen wel niet met de voorgeschreven afmetingen overeen, maar het ging wel lukken.


Niet dus.  
Pas wanneer ze beiden af waren, werd duidelijk dat de hengsels véél te lang waren en dat ook dit koppel tassen niet op de bus kon.

Ondertussen is het quota boodschappentas gehaald en kan ik dit debacle rustig vergeten.
Er wordt al danig verder geprutst aan nieuwe dingen.


  Met hopelijk een beter resultaat.

Maar dat ik niet de enige ben die door Van Katoen aan het sukkelen is gegaan, is natuurlijk ook een troost. 


*En nog eens merci aan Annick die na het lezen van deze comment, mij wou komen depanneren!

14 opmerkingen:

  1. Het is wel een troost voor ons dat een madam als u die prachtige tassen kan maken ook al eens een probleempje heeft, meestal denken ik dan dat ik de enige sukkel ben
    :0)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind de rode exemplaartjes anders wel mooi hoor!
    Maar ben al benieuwd wat de volgende creaties zijn!
    Alvast mooie stofjes zichtbaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb er weliswaar vier kunnen opsturen, maar ik heb er eerst 2 verknipt (hengsels te kort) en weggegooid, vervolgens 4 volkomen verkeerd in elkaar gezet en maar weggekieperd om vervolgens dan eindelijk netjes de instructies te volgen en niet zelf te denken. Dat hielp. Maar tjongejongejonge wat voelde ik mij een kluns ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dus uw zwangerschapskleedje is ook nog niet af? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Maar je bent gewoon veel te streng voor jezelf. Lange oren of korte oren, dat maakt allemaal toch niets uit?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat dacht ik ook! Ze zijn mooi én bruikbaar! Geen probleem dus..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. aré gauw, ik ben dus niet de enige leugenaar... ik "ging" ook een tas voor van katoen maken... ook niet gelukt!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. :-)
    De perfectionisten in ons zijn inderdaad streng maar ik snap je!

    En ik had je graag komen depanneren, dat was niet gelogen. Al zat het in de details want ik kon toen al moeilijk geloven dat jij, miss tas herself, daar grote flaters zou slaan. Bij deze is dat dus bewezen dat dat niet zo is.

    Btw: we zouden het haast vergeten maar overlocks bestonden vroeger voornamelijk uit 'drie' draden. Die hadden gewoon geen vier klossen. Het is pas als je die met vier gezien hebt dat je die afwerking véél mooier vindt en dat je dus niet meer moet weten van die drie.

    Annick

    BeantwoordenVerwijderen
  9. nochtans... 1000 tassen op de teller bewijzen dat het toch echt wel een simpel patroontje is ;-)))

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik heb ook mijn snor gedrukt. Jij hebt tenminste een poging gewaagd!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Een beetje perfectionistisch? Ik herken dat trekje wel....

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Van proberen kun je leren! Het ziet er op de foto goed uit!

    BeantwoordenVerwijderen